Implanty stomatologiczne – kiedy to najlepsza opcja i jak wybrać właściwe rozwiązanie?
Decyzja o wyborze metody uzupełnienia braku zębowego jest jedną z ważniejszych, jakie pacjent podejmuje wspólnie z dentystą. Rynek oferuje kilka zasadniczych opcji – proteza ruchoma, most protetyczny i implant – i każda z nich ma swoje wskazania, zalety i ograniczenia. Wiedza o tym, kiedy implant jest najlepszym wyborem, a kiedy inne rozwiązania mogą być równie lub bardziej odpowiednie, pozwala na podjęcie świadomej decyzji.
Kiedy implant jest pierwszym wyborem?
Implanty stomatologiczne są optymalnym rozwiązaniem w kilku konkretnych sytuacjach. Przy uzupełnianiu pojedynczego braku przy sąsiednich zdrowych zębach, implant jest wyborem zdecydowanie preferowanym nad mostem – pozwala zachować nienaruszone sąsiednie zęby i zapobiega zanikowi kości. Przy braku kilku zębów niesąsiadujących ze sobą, każdy brak może być uzupełniony osobnym implantem z koroną, bez angażowania zębów sąsiednich.
Przy brakach wielozębowych i bezzębiu, implanty mogą stanowić podstawę dla stałych uzupełnień protetycznych – mostów opartych na implantach lub stałych protez przykręcanych do kilku implantów. Rozwiązanie all-on-4 lub all-on-6 – stały most na czterech lub sześciu implantach uzupełniający całe uzębienie – jest opcją dla pacjentów z całkowitą utratą zębów, którzy nie chcą lub nie mogą tolerować protezy ruchomej.
Kiedy implant może nie być optymalnym wyborem?
Implantologia nie jest rozwiązaniem dla każdego i w każdej sytuacji. Aktywny wzrost kości u dzieci i nastolatków jest przeciwwskazaniem do implantacji – implant umieszczony przed zakończeniem wzrostu pozostaje na swojej pozycji, podczas gdy otaczające zęby i kości szczęki nadal się rozwijają, co prowadzi do zaburzeń zgryzowych. Implantacja jest zazwyczaj możliwa po osiemnastym roku życia, a bezpieczniej po osiemnastym do dwudziestego roku życia w zależności od indywidualnego tempa wzrostu.
Niewystarczająca ilość lub jakość kości w miejscu planowanego implantu nie wyklucza leczenia, ale wymaga wcześniejszego przeprowadzenia procedur augmentacyjnych, które wydłużają proces i zwiększają koszty. Przy bardzo zaawansowanej utracie kości ocena specjalisty i precyzyjna diagnostyka trójwymiarowa są niezbędne przed podjęciem decyzji o leczeniu.
Jak wygląda diagnostyka trójwymiarowa przy planowaniu implantów?
Tomografia stożkowa CBCT – trójwymiarowe badanie radiologiczne kości szczęki i żuchwy – jest dziś standardem przy planowaniu leczenia implantologicznego. W odróżnieniu od tradycyjnego zdjęcia pantomograficznego, CBCT dostarcza precyzyjnych danych o grubości i wysokości kości, lokalizacji struktur anatomicznych – nerwów, zatok szczękowych – i gęstości kości w miejscu planowanego implantu.
Na podstawie badania CBCT możliwe jest precyzyjne zaplanowanie pozycji implantu w przestrzeni trójwymiarowej i wykonanie chirurgicznego szablonu prowadzącego wiertło podczas zabiegu. Ta precyzja znacząco redukuje ryzyko powikłań i skraca czas samego zabiegu.
Przy implantach zębów planowanych z użyciem diagnostyki CBCT i szablonu chirurgicznego, gabinet Face Dent Clinic oferuje przewidywalność i powtarzalność wyników leczenia, które są standardem nowoczesnej implantologii.
Artykuł sponsorowany.
